Jedna z definicji feng shui mówi o tym, że jest to sztuka oceny jakości życia poprzez obserwację i analizę środowiska. Jest to wiedza o tym, jak należy użytkować daną nam przestrzeń i czerpać Qi (energię kosmiczną) z otaczającego świata. Jednym słowem, feng shui ma ułatwiać nam stawianie czoła trudnościom życia codziennego.

 

 

Celem feng shui jest zwiększenie ilości kosmicznej energii Qi i tlenu, po to, aby żyło się nam łatwiej, dostatniej i szczęśliwiej. Aby wzmocnić swój system immunologiczny i polepszyć zdrowie, należy stworzyć przestrzeń jak najbardziej zbliżoną do środowiska naturalnego. Feng shui polega zatem na wyborze i projektowaniu najbardziej sprzyjającego, zdrowego środowiska życia i pracy w celu poprawy zdrowia i zapewnienia długowieczności. Wysoki poziom witalności pozwala lepiej funkcjonować, cieszyć się zdrowiem i bogactwem.

Feng shui ma nam pomóc zrównoważyć stany yin i yang (dwie przeciwstawne natury – żeńska i męska), aby w maksymalnym stopniu wykorzystywać energię natury, zamiast z nią walczyć. Feng shui pomaga nam tak sterować przepływem dobroczynnej energii (sheng chi), by móc mieszkać i pracować w harmonii, jednocześnie unikając niedobrych miejsc (sha), mających zgubny wpływ na nasze życie i na nas samych. 

 

Ze źródeł historycznych wiadomo, że w starożytności Chińczycy bardzo starannie wybierali miejsca pod budowę domów. Okres przed panowaniem dynastii Qin (do 221 p.n.e.), uznaje się za czas narodzin feng shui. Już wtedy starannie analizować cechy środowiska z punktu widzenia jego przydatności pod zabudowę. Szczególny wpływ miało to przy wyborze miejsca pod budowę miast. Zasadniczo, stolice i pałace cesarskie lokowano zawsze w najbardziej korzystnych miejscach, zgodnie z wiedzą feng shui. W dawnych Chinach, wiedza feng shui była ściśle strzeżona. Możliwość korzystania z dobrodziejstw tej nauki była zarezerwowana tylko dla rodziny cesarskiej i nie mogła się wydostać poza pałac. Groziło to śmiercią osoby winnej, jak i całej jej rodziny.

Nauka feng shui podlegała ciągłemu rozwojowi, aż do XIII wieku. W tym okresie pojawiły się pierwsze podręczniki oraz podział na Szkołę Formy i Szkołę Kompasu. Niestety, za czasów panowania mongolskiego (1279 – 1368) stosowanie feng shui zostało całkowicie zakazane, co wpłynęło na upadek tej nauki. Czasy dynastii Ming i Qing(1368 – 1911) to ponowne odrodzenie kultury chińskiej.